نامه هايي تخيلي درباره خدا كه با استفاده از ادبيات نوجوانان نوشته شده چاپ اول (82) نوشته عرفان نظر آهاري موضوع (52 هفته دوستي با خدا)

همه ي ما راحت حرف مي زنيم ولي سخت مي نويسيم.

هر هفته از خدا سئوالي دارد و هر روز مسئله اي پيش مي آيد.

همه ي ما به خوبي مطالبش را درك مي كنيم. هر وقت هر كس كاري برايش پيش مي آيد پيش خدا مي رود. در مقابل خدا كه قرار مي گيريم ويژگي هاي خود را به خدا مي گوييم و مي گوييم كه خدايا تو ما را مي شناسي و ما تور را نمي شناسيم.

خانم نظر آهاري اين نوشته ها را از ديدگاه خودشان نوشته اند واين كتاب را يك راز مي داند باخدا دوست مي شود و مي گويد مگر مي شود كه ما با خدا دوست شويم.

حضرت ابراهيم به خليل الله معروف هستند به معني دوست خدا پس او دوست خدا بود ولي او يك پيامبر بود اما ما چي يك بنده ي ساده ي خدا هستيم. در سوره يونس گفته شده : دوستان خدا ترسي ندارند و غمگين نمي شوند. اگر دوستي با خدا معني دارد پس قهر هم معني دارد. اسم هاي زيادي داري و هر اسمت براي خودت است و يكي از ويژگي هايت را بيان مي كند. ما به همه چيز نياز داريم ولي تو به هيچ چيز نيازي نداري و كارهايي هم كه به ما گفتي انجام دهيم به مصلحت ماست.

ما در بعضي اوقات خدا را حس مي كنيم و فكر مي كنيم هست ولي نيست. از رگ گردن به ما نزديكتر است. اگر به آفريده هاي خدا بنگريم خدا را در آن مي بينيم. به اطرافمان نگاه مي كنيم در هر چيزي نشانه اي از خداست. مثل درخت انار: گل ها و شكوفه هاي قرمز، رنگ قرمزش ، شيريني اش، قيافه اش.

ما آرزو داريم با خدا حرف بزنيم و به موسي كه توانست با خدا حرف بزند حسودي مي كنيم. خدا به وسيله كنايه، رمز، اشاره ، گوشه ، متن داستان، كتاب، زبان آدم هاي ديگر با ما حرف مي زند و جواب ها را مي دهد. ما با خواندن اين كتاب احساس مي كنيم كه تنها نيستيم.